Chęć bycia znowu dzidzią, czyli regres zachowań u starszego rodzeństwa.

Świat jedynaka po narodzinach młodszego rodzeństwa zostaje lekko zachwiany. Dziecko, które do tej pory było w centrum zainteresowania, czuje się zepchnięte na dalszy plan. Mama z tatą już nie mają dla niego tyle czasu, co wcześniej. Rodzice intensywnie opiekują się noworodkiem, który płaczem zyskuję ich uwagę, jest wszędzie noszony i tulony w maminych ramionach. Starsze dziecko obserwując młodsze rodzeństwo tęskni za „kołyskowym czasem” i widzi, że zachowania dziecinne się opłacają – próbuje więc je naśladować.

 

Zachowania regresyjne dziecka po pojawieniu się młodszego rodzeństwa:

  • dziecinna mowa
  • chęć bycia noszonym na rękach
  • zaburzenia snu
  • problemy z samodzielnym zasypaniem
  • moczenie się
  • powrót do pieluszki
  • powrót do ssania smoczka
  • powrót do picia z butelki ze smoczkiem
  • niechęć do samodzielnego jedzenia
  • chęć ssania piersi
  • napady złości
  • oportunizm

 

Prawidłowe reakcje rodziców na regres starszego rodzeństwa w codziennych czynnościach

Jeśli zachowania regresyjne Twojego dziecka należą do typowych i podejrzewasz, że wynikają z pojawienia się na świecie młodszego rodzeństwa – przede wszystkim – nie martw się. Twoje dziecko jest tak samo normalne, jak normalna jest jego reakcja na zaistniałą sytuację.

  • Zarówno Ty, jak i dziecko doskonale wiecie, że jest to tylko zabawę w udawanie niemowlaka i tak też głośno to nazywaj (np. Lubisz bawić się w dzidziusia?).
  • Okaż dziecku zrozumienie i wyrozumiałość – to dla niego bardzo trudny okres.
  • Nie zmuszaj swojego dziecka do bycia „dużym”. Jeśli chce być maluszkiem, niech nim będzie (zazwyczaj są to tylko krótkie epizody w ciągu dnia).
  • Poświęcaj dziecku tyle uwagi i czułości, ile potrzebuje. Wbrew pozorom dwu-, czy trzylatek potrzebuje ich dużo więcej niż niemowlę.
  • Jeśli dziecko chce być od czasu do czasu wzięte na ręce, czy nakarmione – po prostu zrób to.
  • Wszystkie zachowania „dorosłe” swojego dziecka wychwalaj ponad niebiosa i tym samym dawaj mu do zrozumienia, jak fajnie jest być dużym.
  • Angażuj starsze dziecko do pomocy przy młodszym rodzeństwie i głośno je za to nagradzaj.
  • Proś o zachowania odpowiednie do wieku dziecka, ale nie przesadzaj z ich egzekwowaniem.
  • Zwróć uwagę dziecka na czynności i zabawy, które są przypisane jemu, a nie może ich robić młodszy brat, czy siostra.
  • Od czasu do czasu zróbcie coś tylko razem, we dwoje.
  • Pozwól dziecku się złościć  i dawać upust jego emocjom.

 

Ten trudny okres zarówno dla dziecka, jak i dla Was szybko mija i minie jeszcze szybciej, jeśli nie będziecie namawiać dziecka na siłę do bycia dużym, kiedy ono chce być małe. Odbieranie starszemu dziecku prawa do bycia dzidziusiem przedłuża tylko okres wtórnego niemowlęctwa. Dużo lepszym podejściem jest jawne przyzwolenie na „dzidziusiowanie”.

 

Podziel się swoim zdaniem zostawiając komentarz poniżej.

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama trzech Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...