Zwierzak w domu – o wspierającym wpływie zwierząt na rozwój dzieci.

Każde zwierzę – bez względu na to czy to kot, pies, kanarek, chomik, czy złota rybka – daje człowiekowi coś dobrego: nie tylko wzbogaca jego życie, ale czyni je również zdrowszym. Zwierzęta mają kojący wpływ na człowieka. Już sama ich obecność obniża ciśnienie tętnicze krwi, a także poprawia stan zdrowia chorych. Na pewno słyszeliście lub czytaliście o dogoterapii, czy hipoterapii. Dziecko ćwicząc – lub chociażby tylko obcując ze zwierzęciem – rozluźnia się psychicznie oraz fizycznie, uczy się nawiązywać kontakt, radzić sobie z lękami, koncentrować uwagę, a także nabiera pewności siebie oraz sprawczości. Opieka nad zwierzętami uczy dzieci nie tylko troski oraz odpowiedzialności, ale również dzięki nim stają się one bardziej obowiązkowe.

Dlaczego tak dużo ludzi ma jakieś zwierzę w domu? Co czyni je wyjątkowymi i dlaczego się z nimi zaprzyjaźniamy? Dlaczego powierzamy im swoje sekrety?

W domach, w których mieszkają zwierzęta dużo rzadziej zdarzają się alergie np. na sierść psa lub kota, gdyż już w łonie matki płód zaczyna się przystosowywać do warunków w tym potencjalnych alergenów panujących na zewnątrz.

 

Wpływ zwierząt na rozwój dziecka

Amerykański psychiatra Boris Levinson w połowie lat 60 wysnuł teorię, że opiekowanie się zwierzęciem w okresie dzieciństwa może wyrobić większą wrażliwość na uczucia i postawy innych ludzi, nauczyć tolerancji,  odpowiedzialności, samoakceptacji i panowania nad sobą. Ulubione domowe zwierzę sprzyja rozwojowi dziecka w sferze emocjonalnej, fizycznej, społecznej, a nawet intelektualnej. Terapeutyczne znaczenie zwierząt zamknięte jest w bezwarunkowości – zwierzęta dają i kochają nie oceniając ani niczego nie oczekując w zamian.

Instytut Badań Zachowań wraz z Uniwersytetem w Wiedniu zbadał relacje między dziećmi a zwierzętami. Z wyników badań wynika, że już sama obecność psów w klasie szkolnej wpływa pozytywnie na rozwój społeczny i emocjonalny dzieci. Wśród dzieci biorących udział w badaniu zmniejszyła się ilość zachowań agresywnych wśród grupy rówieśniczej, lepiej rozwinęła się empatia, nastąpiło zwiększenie pewności siebie dzieci nieśmiałych oraz zmniejszenie uzależnienia dzieci od opinii innych osób.  Z analizy innych wyników badań (Bergsen) wynika natomiast, że dzieci mające pod swoją opieką w klasie psa, mają lepsze o sobie zdanie.

 

Zwierzę to nie zabawka

Pod powyższym hasłem nie mam na myśli tylko kupowania psa czy kota w prezencie, niekoniecznie chcianym i niekoniecznie przemyślanym, ale fakt, że każde zwierzę potrzebuje przestrzeni – nie lubi być ganiane, czy zmuszane do zabawy, potrzebuje czasu na spokojny wypoczynek, a także ulubioną aktywność (niekoniecznie z małym dzieckiem). Nabycie lub przygarnięcie czworonożnego przyjaciela do domu to nie tylko ogromna odpowiedzialność, ale również – nie oszukujmy się – wielka przyjemność. Zwierzęta obdarzają właścicieli miłością, uczą empatii, zrozumienia i poszanowanie cudzych potrzeb nierzadko zmuszają także do aktywności fizycznej (chociażby turlania się po podłodze).

 

Modelowanie, czyli jak nauczyć dziecko właściwego traktowania zwierzęcia?

Dzieci najlepiej uczą się poprzez naśladowanie. Obserwują zachowania osób w bliskim otoczeniu, a następnie powielają wzorzec. Istotne jest więc, by pokazywać dzieciom, jak należy traktować zwierzęta. Rodzice powinni uczyć dzieci dbania o zwierzęta, wspólnie ja karmić, pielęgnować, okazywać uczucia – jednymi słowy traktować je, jak przyjaciół.

Dorośli w modelu zachowań nie powinni ograniczać się tylko do zwierząt domowych. Kury, konie, ptaki czy mrówki również zasługują na szacunek człowieka. Także warto naukę rozszerzyć także na zwierzęta poza własnym mieszkaniem, czy podwórkiem :)

 

Wybór zwierzaka dla przedszkolaka

Zanim dorośli zdecydują się na zakup zwierzęcia, warto bliżej przyjrzeć się jego sposobowi bycia, a także dowiedzieć się czegoś więcej na temat charakteru i potrzeb pupila. Chomiki na przykład hałasują wieczorami w terrarium, kanarki śpiewają o poranku, szczeniaki zazwyczaj najpierw trzeba nauczyć czystości, a kotom zdarza się drapać w meble.

Ponieważ trzylatek może z miłości zagłaskać małą myszkę na śmierć, najlepszym zwierzaczkiem dla dziecka w wieku przedszkolnym będzie kot lub pies, z którym najszybciej wejdzie w kontakt i jednocześnie dla którego nie stanowi fizycznego zagrożenia.

Podziel się swoim zdaniem zostawiając komentarz poniżej.

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama trzech Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...