Syndrom detronizacji a pojawienie się drugiego dziecka.

Wraz z przyjściem na świat drugiego dziecka wiele rzeczy w rodzinie ulega zmianie. W sytuacji szczególnej znajduje się dziecko, które do tej pory było jedynakiem. Pojawienie się tak długo oczekiwanego młodszego rodzeństwa, bardzo często wiąże się z rozczarowaniem, smutkiem, a nawet złością starszego dziecka. Okazuje się, że z siostrą (lub bratem) nie można się pobawić ani porozmawiać, trzeba natomiast wysłuchiwać płaczu i do tego dzielić się uwagą oraz czasem rodziców.

 

Jedno, czy więcej?

Upowszechniony dotychczas model rodziny to 2+1, czyli rodzice + dziecko, a niestety również coraz częściej 1+1, czyli samotny rodzic + dziecko. W obu przypadkach dziecko jest jedynakiem, na którym skupiona jest cała uwaga rodziców. Jedynak nie musi dzielić się nie tylko zabawkami, czy pokojem z rodzeństwem, ale przede wszystkim czasem rodziców. Ma ich bowiem na wyłączność.

Sytuacja ulega drastycznej zmianie po przyjściu na świat młodszego rodzeństwa. W domu zmienia się nie tylko rytm dnia, ale i podział obowiązków, czy zadania domowników. Niewątpliwie wszystkie zmiany najbardziej odczuwalne są przez starsze dziecko – w przeciwieństwie do rodziców, którzy role Mamy oraz Taty odgrywać będą po raz kolejny, ono samo w rolę starszego siostry/brata wcielać się będzie po raz pierwszy w życiu.

 

Syndrom detronizacji

Wszelkie zmiany jedynak najbardziej dotkliwie odczuwa w pierwszym roku życia młodszego rodzeństwa, kiedy potrzebuje ono zdecydowanie najwięcej uwagi ze strony mamy. Roczne dziecko zazwyczaj już chodzi, staje się coraz bardziej samodzielne i można się z nim w końcu pobawić. Niestety bywa i tak, że zamiast wspólnej zabawy są kłótnie, bo roczniak może i bardziej samodzielny od niemowlaka, ale również zdecydowanie bardziej destrukcyjny oraz chętny do przeszkadzania w samotnej zabawie starszemu rodzeństwu.

Stres, jaki przeżywa starsze dziecko w związku z pojawieniem się w domu młodszego rodzeństwa jest nazywany przez specjalistów syndromem detronizacji. Jedynak boi się utraty miłości oraz uwagi rodziców. Czuje złość i smutek z powodu pojawienia się konkurencji w postaci siostry, czy brata.

Syndrom detronizacji nie jest regułą i pojawienie się na świecie kolejnego dziecka nie musi iść z nim w parze. Bardzo dużo zależy od rodziców, m.in. od tego, jak przygotują dziecko do przyjścia na świat młodszego rodzeństwa (o czym więcej pisałam TUTAJ).

 

Zachowania regresywne

Uwaga oraz czas, jaki rodzice poświęcają niemowlakowi mogą stać się przyczyną pojawienia się u starszego dziecka uczucia zazdrości, jednak nie o młodsze rodzeństwo, a o rodziców. Dziecko jest przekonane, że kluczem do odzyskania uwagi rodzica jest niemowlęce zachowanie. Regres u starszego dziecka pojawia się bardzo często po narodzinach rodzeństwa. Wiążą się m.in. z chęcią powrotu do czasów, kiedy w domu nie było jeszcze siostry, czy brata i dziecko czuło się znacznie pewniej i bezpieczniej.

Najważniejsze, by nie karcić dziecka za zachowania regresywne oraz podkreślać swoją miłość do niego (o zachowania regresywnych więcej pisałam wcześniej TUTAJ).

 

Dużo zależy od rodziców…

Rodzice mają znaczny wpływ na to, jak dziecko zaadoptuje się w roli starszego rodzeństwa. Pamiętajcie, że dla dziecka najważniejszymi istotami w życiu jesteście Wy – rodzice. Dziecko nie będzie swoich swoich negatywnych emocji odreagowywało na Was, tylko na młodszym rodzeństwie. Bardzo ważne jest, by w tym trudnym dla Was wszystkich okresie unikać:

  • porównywania,
  • skupiania całej swojej uwagi na niemowlęciu,
  • podawanie starszemu dziecku nieprawdziwych informacji – jeszcze w okresie ciąży (np. że będzie mogło się bawić z dzidziusiem – lepiej uprzedzić, że maluszek będzie czasami płakał i dużo spał),
  • w żadnym wypadku nie pozwalaj dziecku tłumić w sobie złości.

 

Podziel się swoim zdaniem zostawiając komentarz poniżej.

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama trzech Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

  • Mój synek miał podwójnie trudno bo kiedy miał niecałe 4 lata urodziły nam się bliźniaki. Jestem bardzo dumna z synka ♡ Maluchy mają już 1,5 roku a on ani razu nie okazał zazdrości. Wręcz przeciwnie, bardzo kocha braciszków i cieszy się, że są z nami :-) Przez całą ciążę przygotowywaliśmy go na nową sytuację i udało się :-)

  • A u mnie byla radosc nie do opisania poniewaz na drugie dziecko czekalam 12lat;)

  • Mama

    W mojej rodzinie jest czteroletni chlopiec (baardzo rozpieszczony, ma co chce, zero zasad), ktory ma roczną siostrę. Ich mama, na tyle sobie biedna nie radzi, że aby zrekompensować czas małemu musi oddawać córke pod opiekę babci, chociaż najczęsciej sytuacja wygląda na odwrót. To chłopiec jest co weekend praktycznie u babci (bo tam ma 100% poświęconej uwagi). A jak sie bawią razem to juz istna masakra. Mały wiecznie płacze, ze siostra mu rozwala zabawki, a jak bierze sie małą od niego to ona płacze, że jest zabierana od zabawek. Jak tu sobie poradzić… Dodam, że chlopiec często złości sie na siostrę i ją np popycha (tak konkretnie), również często widac w jego zachowaniu czysta złośliwość wobec siostry (np chowa jej zabawki lub kładzie na stole gdzie mała nie dosięgnie).

    Chciałabym by u mnie było inaczej, ale czy sie da…

    • Naprawdę dużo zależy od rodziców – jak przygotują starsze dziecko na przyjście na świat młodszego rodzeństwa oraz ile czasu poświęcą mu po narodzinach siostrzyczki czy braciszka…

  • To trudny moment dla całej rodziny. Warto się do tego przygotować. Ciesze się, że są takie informacje dla rodziców.

  • Pingback: Dlaczego nie powinniśmy porównywać dzieci - o różnicach między rodzeństwem. - Blisko Dziecka()

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...