Noworodek po cesarce – jak pomóc mu się przystosować?

Czym różni się noworodek, który urodził się poprzez cięcie cesarskie od noworodka urodzonego siłami natury? Jest ładniejszy, spokojniejszy, bardziej senny, ale również jest nieprzystosowany, wyjęty ze środowiska, w jakim się do tej pory znajdował, nie zawsze gotowy do jego opuszczenia. Czy rodzice małego cesarza mogą mu jakoś pomóc w adaptacji do życia pozapłodowego?

Więcej o porodzie poprzez cięcie cesarskie i jego wpływie na dziecko oraz mamę możecie przeczytać TUTAJ oraz TUTAJ. Najlepszy dla mamy i noworodka jest poród naturalny, niestety nie zawsze jest on możliwy. Najważniejsze jest dobro dziecka – skupmy się więc na nim oraz na tym, jak pomóc mu w adaptacji do życia poza organizmem mamy.

 

Poród przez cięcie cesarskie

Dzień porodu przez cięcie cesarskie nie zawsze jest dniem, w którym dziecko jest gotowe do przyjścia na świat. Nierzadko cesarka jest zaplanowana, a dziecko w półśnie zostaje wyjęte z łona matki. Lekarze muszą mechanicznie odessać wody płodowe z płuc dziecka (nie wiemy, czy jest to zabieg bolesny, ale na pewno nie jest on przyjemny dla noworodka, a pierwszy oddech nie do końca jest naturalny). Pomiędzy brzuchem matki a światem zewnętrznym istnieje duża różnica ciśnień. Noworodek nagle wyjęty z worka owodniowego (w tym z wód płodowych) znajduje się w środowisku suchym. Czuje się podobnie do nurka w dekompresji – ucisk i ból w klatce piersiowej oraz rozpieranie w skroniach. Podczas porodu naturalnego różnice ciśnień wyrównują się stopniowo i przyjście na świat jest dla dziecka mniej dotkliwe, co nie znaczy, że łatwiejsze. Dzieci, które kanał rodny przekraczają w zbyt szybkim tempie również mogą urodzić się lekko sine, co jest dowodem na to, że ich organizm nie zdążył się w odpowiednim stopniu przystosować.

Leki podawane mamie przed operacją (a także te podczas porodu) przechodzą przez łożysko i mogą pozostać w krwi noworodka jeszcze kilka dni po porodzie, powodując senność (dzieci trudniej się rozbudzają, mają krótsze okresy czuwania), trudność w opanowaniu emocji oraz osłabienie odruchów bezwarunkowych (Brazelton). Mali cesarze mogą być również w pierwszych miesiącach swojego życia bardziej wrażliwi na bodźce napływające z zewnątrz (światło, dźwięki, nagłe zmiany).

 

Jak pomóc małemu cesarzowi w adaptacji do życia pozapłodowego?

  • seeding – poproś lekarza o umieszczenie w Twojej pochwie godzinę przed porodem gazy nasączonej solą fizjologiczną (wyjmuje się ją chwilę przed porodem i umieszcza w sterylnym pojemniku, by zaraz po przyjściu na świat noworodka „obsiać” bakteriami, którymi zostałby obdarowany w przypadku porodu naturalnego)
  • stopniowe przyzwyczajanie dziecka do dziennego światła
  • kołysanie
  • spowijanie
  • puszczanie „białego szumu”
  • noszenie i przytulanie
  • masowanie (np. masaż Shantala)
  • układanie do snu w stabilnej pozycji na boku

 

Adaptacja noworodka

W brzuchu mamy jest ciepło, przytulnie, bezpiecznie, ciemno i stosunkowo głośno. Cały czas coś szumi, czasami ktoś coś powie (zazwyczaj jest to mama lub tata). Poruszająca się matka nieświadomie usypia swoje maleństwo – ruchami swojego ciała – kołysząc je tym do snu.

Dzieci urodzone przez CC oraz z tzw. trudnych porodów mogą potrzebować więcej czasu na adaptację do środowiska naturalnego. Najlepiej będą się odnajdywać w stałym i przyjaznym środowisku, z dala od zgiełku i hałasu. Najprawdopodobniej będą również potrzebowały nieco więcej snu od swoich rówieśników, co nie znaczy, że będą umiały samodzielnie zasypiać, przesypiać całe noce, czy mieć długie drzemki. Wprost przeciwnie, niemowlęta z tej grupy mogą mieć szczególne problemy przy przechodzeniu z jednej fazy snu do drugiej.

 

Chcesz skonsultować rozwój swojego dziecka lub zasięgnąć porady dotyczącej snu?

Zapraszam do zapoznania się z ofertą PORADNI i umówienia się na dogodną formę konsultacji.

 

Podziel się swoim zdaniem zostawiając komentarz poniżej.

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama 3Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...