Noworodek po cesarce – jak pomóc mu się przystosować?

Czym różni się noworodek, który urodził się poprzez cięcie cesarskie od noworodka urodzonego siłami natury? Jest ładniejszy, spokojniejszy, bardziej senny, ale również w wyrwany ze środowiska, w jakim się do tej pory się znajdował, nieprzystosowany. Czy rodzice małego cesarza mogą mu jakoś pomóc w adaptacji do życia pozapłodowego?

Więcej o porodzie poprzez cięcie cesarskie i jego wpływie na dziecko oraz mamę możecie przeczytać TUTAJ oraz TUTAJ. Najlepszy dla mamy i noworodka jest poród naturalny, niestety nie zawsze jest on możliwy. Najważniejsze jest dobro dziecka – skupmy się więc na nim oraz na tym, jak mu pomóc zaadaptować do życia poza organizmem mamy.

 

Poród przez cięcie cesarskie

Dzień porodu przez cięcie cesarskie nie zawsze jest dniem, w którym dziecko jest gotowe do przyjścia na świat. Nierzadko cesarka jest zaplanowana, a dziecko w półśnie zostaje wyjęte z łona matki. Lekarze muszą mechanicznie odessać wody płodowe  z płuc dziecka (nie wiemy, czy jest to zabieg bolesny, ale na pewno nie jest on przyjemny dla noworodka, a pierwszy oddech nie do końca jest naturalny). Pomiędzy brzuchem matki a światem zewnętrznym istnieje duża różnica ciśnień. Noworodek nagle wyjęty z worka owodniowego (w tym z wód płodowych) znajduje się w środowisku suchym. Czuje się podobnie do nurka w dekompresji – ucisk i ból w klatce piersiowej oraz rozpieranie w skroniach. Podczas porodu naturalnego różnice ciśnień wyrównują się stopniowo i przyjście na świat jest dla dziecka mniej dotkliwe, co nie znaczy, że łatwiejsze – niemniej na pewno naturalne. Dzieci, które kanał rodny przekraczają w zbyt szybkim tempie również mogą urodzić się lekko sine, co jest dowodem na to, że ich organizm nie zdążył się w odpowiednim stopniu przystosować.

Leki podawane mamie przed operacją (a także te podawane podczas porodu) przechodzą przez łożysko i mogą pozostać w krwi noworodka jeszcze kilka dni po porodzie, powodując senność (dzieci trudniej się rozbudzają, mają krótsze okresy czuwania), trudność w opanowaniu emocji oraz osłabienie odruchów bezwarunkowych (Brazelton). Mali cesarze mogą być również w pierwszych miesiącach swojego życia bardziej wrażliwi na bodźce napływające z zewnątrz (światło, dźwięki, nagłe zmiany).

 

Jak pomóc małemu cesarzowi się zaadaptować do życia pozapłodowego?

  • seeding – poproś lekarza o umieszczenie w Twojej pochwie godzinę przed porodem gazy nasączonej solą fizjologiczną (wyjmuje się ją chwilę przed porodem i umieszcza w sterylnym pojemniku, by zaraz po przyjściu na świat noworodka „obsiać” bakteriami, którymi zostałby obdarowany w przypadku porodu naturalnego)
  • stopniowe przyzwyczajanie dziecka do dziennego światła
  • kołysanie
  • spowijanie
  • puszczanie „białego szumu”
  • noszenie i przytulanie
  • masowanie (np. masaż Shantala)
  • układanie do snu w stabilnej pozycji na boku

 

Adaptacja noworodka

W brzuchu mamy jest ciepło, przytulnie, bezpiecznie, ciemno i stosunkowo głośno. Cały czas coś szumi, czasami ktoś coś powie (zazwyczaj jest to mama lub tata). Poruszająca się matka nieświadomie usypia swoje maleństwo – ruchami swojego ciała kołysząc je do snu.

Dzieci urodzone przez CC oraz z tzw. trudnych porodów mogą potrzebować więcej czasu na adaptację do środowiska naturalnego. Najlepiej będą się odnajdować w stałym i przyjaznym środowisku, z dala od zgiełku i hałasu. Najprawdopodobniej również będą potrzebowały nieco więcej od swoich rówieśników snu, co nie znaczy, że będą potrafiły zasypiać samodzielnie, przesypiać całe noce, czy mieć długie drzemki. Wprost przeciwnie, niemowlęta z tej grupy mogą mieć szczególne problemy przy przechodzeniu z jednej fazy snu do drugiej.

 

Chcesz skonsultować rozwój swojego dziecka lub zasięgnąć porady dotyczącej snu?

Zapraszam do zapoznania się z ofertą PORADNI i umówienia się na dogodną formę konsultacji.

 

Podziel się swoim zdaniem zostawiając komentarz poniżej.

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama trzech Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...