Dlaczego powinniśmy przepraszać swoje dzieci?

PRZEPRASZAM powinno wychodzić z serca – tylko wtedy ma wielką, uleczalną moc. Właśnie dlatego zmuszanie dzieci do mówienia przepraszam nie ma sensu. Przepraszania trzeba się nauczyć. Wiedzieć kiedy, po co i dlaczego. Zadaniem rodzica jest nauczyć dziecko przepraszać poprzez pokazanie mu, jak należy się zachowywać w sytuacji, gdy sprawimy komuś ból, czy zrobimy przykrość. Dziecko przymuszane do czegokolwiek widzi siebie, jako ofiarę – o czym więcej pisałam TUTAJ. Zmuszanie do przepraszania jest niezrozumieniem idei przeprosin. Nigdzie nie jest powiedziane, że przeprosiny muszą nastąpić szybko, czasami musi upłynąć trochę czasu, żeby gniew ustąpił, a emocje wróciły do równowagi.

 

Jak nauczyć dziecko przepraszać, czyli dlaczego powinniśmy przepraszać swoje dzieci?

Dziecko uczy się poprzez obserwacje. Z najbliższego otoczenia czerpie wzorce, które później powiela. To dlatego tak ważne jest, by dziecko widziało, jak rodzic przeprasza, przytula i pociesza – nie tylko je samo, ale także innych domowników, czy gości. Uczy się w ten sposób reakcji na ból, krzywdę, smutek… W ten sposób pomożemy dziecku zrozumieć słowo PRZEPRASZAM. Z pomocą mogą przyjść sytuacje z życia codziennego, opowieści rodzinne, czy książki (np. Franklin mówi przepraszam).

 

PRZEPRASZAM nie najważniejsze

Otoczka przeprosin jest dużo ważniejsza od samego słowa PRZEPRASZAM. Można od niechcenia powiedzieć przepraszam, sorry – mechanicznie, bez sprawdzenia czy osoba przepraszana poczuła się lepiej. Można też podejść, przytulić, popatrzeć w oczy, położyć rękę na ramieniu, powiedzieć coś miłego, ciepłego, wywołać uśmiech i to wszystko bez użycia słowa przepraszam.

Zastanówcie się, czy chcecie wywierać na dziecku presję przeprosin? W dorosłym życiu może ono poczuć swoistą blokadę przed przepraszaniem, może mieć problem z przyznawaniem się do błędu lub w drugą stronę, może nieumiejętnie korzystać ze słowa PRZEPRASZAM.

Proponuję zapomnieć o regule „P-D-P” proszę – dziękuję – przepraszam. Rozmawiajcie, pytajcie, ale nie sugerujcie, nie zmuszajcie. Pozwólcie dziecku na dowolność w wyrażaniu swoich emocji, na bycie sobą. Słowo przepraszam nie powinno zatracić swojego znaczenia.

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama 3Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...