Bunt na okręcie – życie z kilkulatkiem. Rodzicu! W Tobie jest moc!

Pisałam już wcześniej o przysłowiowym buncie (KLIK), który niejako jest następstwem skoków rozwojowych występujących w pierwszym roku życia dziecka. Pisałam o różnych strategiach wychowawczych pomagających zrozumieć oraz również ogarnąć małego buntownika (KLIK). Dzisiaj dowiecie się, jak wypracować swoją własną strategię postępowania z dzieckiem w trudnych dla niego, jak i dla Was okresach rozwojowych.

Słynny bunt dwulatka dotyczy dzieci w wieku 18-36 miesięcy. Często trwa kilka miesięcy, zdarza się również, że burzliwy okres rozwoju dziecka trwa nawet 1,5 roku! Tak zwany bunt dwulatka rozpoczyna dopiero Wasze szkolenie z cierpliwości i kreatywności. Po nim następują cyklicznie: bunt trzylatka, bunt czterolatka, bunt pięciolatka i tak aż do dorosłości.

Tym bardziej warto już teraz posiąść wiedzę i kompetencja z zakresu łagodzenia konfliktów rodzice – dzieci :)

 

Jak przetrwać? Mój sposób na małego buntownika, czyli kompendium wiedzy dla rodzica.

  1. Słuchaj dziecka, tego co ma do powiedzenia.
  2. Rozmawiaj z dzieckiem, tłumacz sytuacje, zachowania, pytaj czy są dla niego zrozumiałe.
  3. Dużo przytulaj.
  4. Dawajcie sobie buziaki, okazujcie miłość.
  5. Dużo czytaj, zwłaszcza książek obrazujących życie codzienne (więcej o korzyściach płynących z czytania możecie przeczytać tutaj, po listę sprawdzonych lektur dla małego dziecka kliknij tutaj).
  6. Uprzedzaj odpowiednio wcześnie dziecko o mających nadejść wydarzeniach (np. jeśli tego dnia mają przyjść do Was znajomi, poinformuj o tym swoje dziecko kilka godzin wcześniej, powiedz co się będzie działo, co ono samo będzie mogło robić etc.).
  7. Nie dopuszczaj do nagłych spadków cukru we krwi (dbaj o to, by Twoje dziecko jadło zdrowo i regularnie, zawsze miej pod ręką jakąś zdrową przekąskę, która awaryjnie podniesie cukier).
  8. Jeśli widzisz, że Twoje dziecko jest zmęczone pozwól mu się zdrzemnąć albo połóż je wcześniej spać (zmęczenie potęgują ataki złości, czy histerii).
  9. Naucz się języka dziecięcego.
  10. Nie stosuj kar, ani nagród – one tak naprawdę tylko pogarszają sytuację (więcej o tym pisałam tutaj).
  11. Nie zezwalaj na tłumienie w sobie złości, ani Twojej, ani dziecka.
  12. W sytuacji wymykającej się spod Waszej kontroli stosuj ZFF, zmieniaj tor myślenia, nie dopuszczaj do utraty kontroli nad sobą – ani Twojej, ani dziecka.
  13. Kiedy tracisz nad sobą panowanie przejdź do innego pomieszczenia, nic nie mów, chwilę pomilcz, wycisz się.
  14. Ataki histeryczne, którym nie jesteś w stanie zapobiec naucz się ignorować – pozwól dziecku samemu się uspokoić.
  15. Wychodź z domu bez dziecka, by móc się za nim po prostu stęsknić.
  16. I na koniec – najważniejsze – pamiętaj, że choć Twoje dziecko jest już takie duże i samodzielne, to w dalszym ciągu jest bardzo małe, jego mózg ciągle dynamicznie się rozwija i doprawdy musi jeszcze dużo czasu upłynąć zanim będzie myślało i rozumowało, tak jak Ty :)

Rodzicu! W Tobie jest moc! Uwierz w siebie!

FullSizeRender

Jeśli pojawiły się u Ciebie jakieś wątpliwości opiekuńczo-wychowawcze, coś Cię niepokoi lub z jakiegoś innego powodu chciałbyś skonsultować się z psychologiem – zajrzyj tutaj!

Możesz skorzystać z konsultacji telefonicznej/mailowej lub zapisać się na wizytę domową. Zapraszam do kontaktu i zachęcam do zapoznania się z moją ofertą psychologa dziecięcego (KLIK).

Agnieszka Skoczylas

Agnieszka Skoczylas - psycholog dziecięcy i mama trzech Panien. Propagatorka rodzicielstwa bliskości, chustonoszenia, karmienia piersią i zdrowego stylu życia. Instruktorka masażu Shantala. Doula. Prowadzi poradnię opiekuńczo-wychowawczą. Udziela rodzicom indywidualnych konsultacji w sytuacji pojawienia się wątpliwości opiekuńczo-wychowawczych. W ciągłym biegu i niedospaniu z głową pełną pomysłów.

You May Also Like

  • A czy istnieje bunt 5latka? Mamy wrazenie że się cofamy. Madzia śpi z nami, chce być karmiona przy posiłkach i noszona na rękach. Nie wiemy co robić.

  • Dzieci mają takie fochy conajmniej do 7 lat :) ,potem bunt nastolatka, ale zgadzam się z artykułem,mówienie dziecku co i jak,przytulanie uspokaja,jeszcze bym dodała kąpiel przed snem dziecko się rozluznia i potem smacznie śpi

  • Podobne zachowania były u mojej młodszej kuzynki, z każdym rokiem zachowywała sie bardziej poważniej

  • Nie wyobrażam sobie zignorować „histerię” mojego synka, jego płacz i wręcz fizyczny ból wymalowany na jego twarzy kiedy czegoś mu odmawiam- zawsze to wtedy przytulam. Nie chcę ignorować to i pokazywać mu, ze gdy jest mu źle i zachowuje się w sposób trudny (z jakiegoś powodu) to go nieakceptuje (bo do tego się sprowadza brak reakcji z mojej strony). Ten jeden punkt to jest miłość warunkowa, a ja chce dać synowi pełna akceptację i miłość bez względu na to co robi i jak się zachowuje.

  • Przede wszystkim 6 i 8 u naszej corki trzeba miec mocno na uwadze (ku zdziwieniu niektorych ze histeryzujemybi takie tam) oczywiscie ostatnie w standardzie. Moze jeszcze dodalabym standardy w codziennosci czy tez jak to sie mowi rutyne u nas np musimy pilnowac czasu na drzemki bo jak przeoczymy to jest sajgon az uszy bola ;-)

  • Wspaniały tekst😀dzięki wielkie bo mam w domu właśnie zbuntowanego dwulatka i to wielka podpowiedź jak z nim postępować. Dzięki jeszcze raz😘😘😘

Na tej stronie są ciasteczka!
Więcej...